Home

Terug in het regenachtige kikkerlandje en, na het hartelijke weerzien van mijn geliefde familie, vrienden en kamertje, in de sleur van alledag, blijkt een deel van mijn hart zich nog altijd ergens in het zuidelijke deel van Afrika te bevinden en kan ik maar lastig herintegreren in het land dat altijd mijn thuis is geweest. Aan de andere kant lijkt het ook alsof ik nooit weg ben geweest, maar om dat gevoel te onderdrukken probeer ik zo veel mogelijk herinneringen op te halen. 

De laatste week met mijn ouders in Zuid Afrika was een bijzondere afsluiting van een fantastische en onvergetelijke periode in mijn leven.

Na vijf weken ontspannen en genieten bleek het werken geblazen vanaf het moment dat mijn ouders hun voeten op Zuid Afrikaanse grond zetten, waardoor mijn weblog wederom later digital werd geactualliseerd. Om als gids te fungeren en daarbij de route uit te stippelen, te navigeren, telefoontjes te plegen om op de juiste plekken onze nachtrust te vinden, uit te rekenen hoe lang we over de weg zouden doen, te bedenken voor welke bezienswaardigheden we genoeg tijd zouden hebben en de uitleg over verschillende regio’s voor te dragen uit de Lonely Planet, bleek tot noch toe vrij vermoeiend en tijdrovend, maar gelukkig ook erg lonend. Het emotionele wederzien op 7 juli en de waardering van mijn ouders de afgelopen weken hebben me een fantastisch warm gevoel gegeven… het gevoel een stukje van thuis bij me te hebben op 10.000 km afstand van mijn geboortelandje.

Al wachtend op mijn vertraagde vlucht naar Kaapstad, die uiteindelijk zonder duidelijke reden bijna vijf uur later uit Johannesburg vertrok dan verwacht en ongetwijfeld geldteruggave zal opleveren, schieten onder het genot van een cappuccino en croissant verschillende gedachten en daarbij behorende gevoelens door me heen. Het vooruitzicht op de komst van mijn ouders geeft me een warm, blij en ongeduldig gevoel, omdat ik niet kan wachten tot ik ze weer kan omhelzen en al mijn ervaringen tot in detail kan vertellen. De terugblik op de afgelopen weken geeft me een melancholiek gevoel, omdat dit specifieke moment een afsluiting van een zeer bijzondere reis door Swaziland en Mozambique betekent….
 

Terwijl het Nederlandse elftal zich met positieve gevolgen uitslooft op het EK (deze blog was helaas al geschreven voor de teleurstellende wedstrijd van 21 juni 2008, red. Es) , zit ik in het verre Afrika, met mijn billen in het witte zand, mijn voeten in het heldere zeewater en mijn gezicht in de stralende zon, te balen van mijn gemiste in oranje gehulde kroegmomenten. Afgezien van mondelinge score-overdrachten van locals en medereizigers kijg ik, door gebrek aan tv-kijk mogelijkheden, zo goed als niets mee van de Oranje euforie, hetgeen ik onder het genot van een Savanna en prettig gezelschap tracht te vergeten....

Ook in het bijhouden van mijn weblog begin ik de Zuid Afrikaanse mentaliteit over te nemen… wat een integratie!

Time flies when you’re having fun… or when you’re busy!! Want, ineens realiseerde ik me dat sinds mijn Namibië avontuur, ofwel ruim drie weken lang, mijn weblog update te wensen over heeft gelaten…
Dus teruggaand in de tijd was ik op maandag 14 april na een zevenentwintig uur durende busreis vanuit Swakopmund via Windhoek terug in Kaapstad, waar ik per direct een nieuwe telefoon inclusief simkaart heb aangeschaft zodat ik mij weer bereikbaar en daardoor enigszins in mijn element voelde. De toevallige herontmoeting van Linnea (een Zweeds meisje waar ik ‘along the way’ mee bevriend was geraakt) was een aangename verrassing en werd gevierd met een etentje en een avondje Zuid Afrikaans dansen onder begeleiding van een live band in “Mama Africa”.

Na het alleen reizen, het onmoeten van verscheidene mensen waarbij het voorstel-praatje tot vervelens toe steeds weer uitgewisseld moest worden en het continue Engels praten, was het prettig en ontspannen om een week samen met Evelien en haar vriendin Victoria al Nederlands pratend door te brengen.
Het was heerlijk om door Evelien met haar gehuurde autotje opgehaald en rondgeleid te worden in “haar” Plettenberg Bay. Een prachtig appartement dat ze sinds een aantal maanden huurde, een prima verzorgd en rijk stadje, prachtige stranden, leuke cafeetjes en een filmpje met pizza op de bank gaven me het gevoel van weer even thuis te zijn met goed weer.

Het weekend (22/23 maart) voorafgaand aan een week die ik (voornamelijk gezien de verjaardagen van dierbaren in Nederland waar ik van afwezig was) met gemengde gevoelens heb moeten doorstaan, is ingeluid met een onvergetelijk drie uur durend paardritje door de heuvels en over het strand van Chintsa. Met de aan mij toegewezen 'Fat Freddy', bleek ik al snel een prima koppel te vormen, aangezien hij net als ik graag een ander pad nam dan hem door de anderen werd aangeduid en hij eten als een belangrijk tijdsverdrijf zag. Samen met hem in draf en zelfs in galop door de branding van de zee, over het fijne zand van het strand en door het hoge gras van de heuvels was dan ook een machtig gevoel. Om hiervan bij te komen bleek een filmpje een prima optie, aangezien ik daar (uiteraard) bij in slaap viel. Gezien de zoveelste stroomstoring (wat een regelmatig voorkomende gebeurtenis is in Zuid Afrika), was een avondje op tijd slapen in plaats van feesten een plezante noodzaak.

Ruim een week verstreken sinds mijn laatste weblog update en terug kijkend kan ik zonder enige twijfel stellen dat zowel het alleen reizen als het fascinerende Zuid Afrika mijn zegen hebben gekregen! Het in contact komen met zo veel verschillende, min of meer interessante, mensen in een zo in alle opzichten divers land is gewoonweg genieten!

Mijn reis door de Wild Coast was van begin af aan (15 maart) een onvergetelijke ervaring. Fascinerend hoe aan een kust van 350 km. door zo’n diversiteit aan soort vegetatie en samenstelling ervan een zo wisselend landschap kan ontstaan.
Mijn vijf uur durende reis naar Port St Johns was dan ook geen straf, ondanks de regenachtige dag. Een warm ontvangst met houtkacheltje, een heerlijke curry en een spelletje uno in de fantastische backpackers ‘Amapondo’ maakte de dag compleet.

Hoe zenuwachtig ik in het begin was om alleen het grote wilde Zuid Afrika te gaan ontdekken, zo geweldig vind ik het nu! Fantastisch om een zo veelzijdig land te mogen bezichtigen en zo veel verschillende mensen te mogen ontmoeten!

Om mijn zenuwen van het alleen reizen nog enigszins in bedwang te houden, ben ik het tweede weekend van maart samen met Irene gaan ontspannen aan de 'South Coast'. Nadat we de opening van het ruim een week durende festival van Umthombo (voor het stimuleren van meer positieve gedachten en houding jegens straatkinderen) vol trots hadden bekeken, zijn we al cruisend met ons gehuurde 'bakkie' naar 'Mantis and Moon' gegaan om onszelf te installeren in onze prive boomhut.

De tijd gaat snel, maar door de vele bezigheden en impressies, lijkt het net of ik hier al heel lang ben terwijl er toch pas een maand voorbij is…

Afgelopen week stond zonder enige twijfel in het teken van ontspanning! Na een maand van (eerste) indrukken en zowel letterlijk als figuurlijk ‘zwoegen’, was zo’n verwen week dan ook een zeer plezante afwisseling!

Voor een controlefreak en zo-veel-mogelijk-op-één-dag-doener als ik is het behoorlijk ingewikkeld om zich aan te passen aan de inefficiënte werkwijze en dagindeling van de gemiddelde Zuid Afrikaan. Na afgelopen weken begin ik de waarheid achter de volgens mijn horoscoop belangrijke ‘go with the flow’ wel in te zien en te voelen, maar om ernaar te leven is soms toch nog iets te hoog gegrepen. Het feit dat ik een hekel heb aan wachten en om die reden dan ook altijd te laat ben, wordt in dit ‘easy going’ land wel erg op de proef gesteld! Het gevoel reist dan soms dat mensen misbruik maken van andermans tijd, door gerust een uur of anderhalf te laat te komen en dat een algemene werkdag veelal beter als bezigheidstherapie kan worden gezien. Gelukkig worden de dagelijkse ergernissen van de werk’routine’ dan ook vergeten tijdens de onderbrekende weekenden waarin ontspanning en activiteiten worden afgewisseld, zodat met frisse moed een nieuwe werkweek kan worden ingegaan.

Alweer een week die voorbij is gevlogen en waar ik met gemengde gevoelens op terugkijk. In eerste instantie had ik mijzelf voorgenomen iedere vrijdag een verslag van het weekend en de week ervoor op mijn weblog te plaatsen, maar door computer technische complicaties (ofwel het internet dat niet was betaald en computers in het internet cafe die allen waren bezet), is mijn goede voornemen voor deze keer in ieder geval verplaatst naar de maandag. Om niet te veel informatie ineens te verschaffen en om enige logica in mijn weblog verslagen te behouden, wordt verder gegaan met waar het voorgaande is geeindigd (vorig weekend en afgelopen week) en zal in een hierop volgend verslag afgelopen weekend en komende week worden samengevat.  

Ondanks dat ik naar mijn idee niet capabel ben om hetgeen ik hier ervaar in duidelijke termen over te brengen, wil ik vanaf nu toch proberen een beeld te schetsen van wat ik hier samen met Houkje en Eefje meemaak. Mijn weblog verhaal zal deze keer wederom niet kort worden gehouden, aangezien we afgelopen week een hoop mee hebben gemaakt!

Na een prima vlucht, waarbij mijn nagels het hebben overleefd, ik mijn shampoo moest laten controleren op London Heathrow en ik de meeste tijd heb geslapen en kennis heb mogen maken met mijn medepassagiers, ben ik veilig aangekomen op Zuid Afrikaanse grond. Afgelopen week heb ik dan ook als geschoolde kaaskop rondgewandeld en meegekeken in een klein maar indrukwekkend deel van de Zuid Afrikaanse cultuur en kan ik niets anders doen dan mijzelf de vraag stellen: HOE breng ik dit over??HOE vertel ik de mensen in Nederland die zo graag willen weten hoe het met me gaat en hoe het hier is, dat alles gaat zoals ik me niet had voorgesteld?Uiteraard is mij vele malen medegedeeld dat Zuid Afrikanen het een stuk minder nauw nemen met zaken als hygiene, punctualiteit, doorwerken en opvoeding zoals “wij” dat kennen, maar het zelf ervaren is toch echt wat anders!!Na een krappe week kan ik dan ook spreken van een lichte cultuurshock waarin sprake is van tegenstrijdigheden.